Hoeveel?

Woensdag 24 mei
Vannacht, eindelijk na dagen van onrust, weer eens goed geslapen. Gisterenavond kreeg ik echt het gevoel, dat de voorbereidingen grotendeels wel rond waren. En er viel een blok van me af. Mijn zomerse zomerkleedje (zoals onze zuiderburen dat zo mooi kunnen zeggen) hangt al dagen klaar in de kast. Een tikje optimistisch gezien het weer. Ik moet nog kiezen tussen een subtiel halssierraad of een uitbundig in alle kleurtjes glinsterende ketting. (zie foto).

De laatste hand leggend aan mijn woordje. Hoe zal ik beginnen?
Lieve mensen…, Beste Shespotters en vrienden…, Geacht publiek…, ik laat het maar aan het moment over. Hoeveel mensen zullen er komen? En komen er ook mensen van de media? Bij het versturen van de uitnodigingen ben ik de tel kwijt geraakt.

Hoe had ik kunnen bevroeden wat er allemaal zou gaan gebeuren, toen ik twee maanden geleden bedacht om een boekpresentatie te houden. Toen dacht ik nog, dat doe je even en dat is leuk ter ondersteuning van de lancering van het boekje. Ondertussen weet ik wel beter. Zit hier een weblog te typen. Kijk elke dag naar het aantal lezers. En moet zo mijn auto inladen met boekjes en consumptiebonnen.

Maar andere halve week geleden zakte de moed me in de schoenen. Onze plannen voor een bekende gastspreekster vielen in het water, de afzeggingen vlogen me om de oren. Een bevriende uitgever bedankte voor de uitnodiging, want hij werd overstelpt met boekpresentaties en kon ze onmogelijk allemaal bezoeken. Als klap op de vuurpijl vroeg mijn beste vriendin: “Vind je erg, als ik niet kom?”
Voorzichtig maakte ik haar duidelijk, dat ik dat jammer vond. Eigenlijk had ik direct uit de grond van mijn hart  moeten zeggen ”JA, dat vind ik heel, heel, HEEL ERG.”
Ze komt wel.
Ik moet leren directer te reageren. :-))

Dit bericht is geplaatst in Weeklog Volkskrant 2006 met de tags , . Bookmark de permalink.